۲۸ مهر ۱۳۹۷

طنزنویسی را نمی توان طبق قوانین و ضوابط خاصی آفرید. چرا که بر اساس شکستن ضوابط خلق می شود.

 

چگونگی خلق آثار طنز

۱_مشخص نمودن تکلیف خود با طنز

طنز نسبی می باشد و به برداشت و درک اشخاص وابسته است. هر چه عمیق تر باشد و در لایه های اثر بیشتر پوشیده و مخفی باشد و کم تر دیده شود،نسبیت آن بیشتر است.اثری را که امکان دارد از دید شما جزو آثار طنز به شمار آید، امکان دارد شخصی دیگر مطالعه نماید و این گونه اظهار نظر کند: “خب!این طنزش کجاست؟”

۲_لازمه ی طنزنویسی، بی رحمی

پیش و بیش از آنکه طنزنویسی، “تکنیک”را به عنوان پشتوانۀ خود داشته باشد، حاکی ازنوعی”نگاه”می باشد. طنزنویس، این اختیار را دارد که از موضعی فراتر، با انتقاد، بیرحم و با فاصله روی موضوع مورد نظر اثرآفرینی نماید.

۳_مهمترین گام، تعیین قالب

تعیین ظرف و قالب مناسب برای نخستین ایده، بااهمیت ترین قسمت طنزنویسی می باشد. نوشتن طنز بیشتر از سایر بخش های ادبیات داستانی بر پایه تفکر و تعقل می باشد و از روی علم و آگاهی خلق می گردد. این آگاهی (که در همه اوقات آفرینش اثر حضور دارد) نخست در تعیین قالب است که متجلی می گردد. در آغاز از خود این سؤال را بپرسید که نخستین ایده ی من مناسب برای چه قالب، ژانر یا ظرف می باشد؟

۴_ایده ی اولیه، حس تضاد

یک اثر طنز نیز همانند سایر اثر داستانی دیگر با یک ایدۀ اولیه شروع می شود، تصویری هر چند بی مفهوم از یک ناپایداری که در ذهن تجلی می یابد. این ایده، در داستان طنز همواره با حس تضاد همراه است. هر اثر طنز،یک آفرینش می باشد: خلق یک تضاد در محیط درون یا پیرامون هنرمند که قالب داستان به خود می گیرد و به زبان می آید. شما در داستان طنز، لازم است در آغاز تضادی را حس نمایید تا آن را در قالب روایت بیان کنید و کار را پیش ببرید.

۵_شخصیت پردازی

شخصیت های آثار طنز، اغراق آمیز می باشند. این اغراق را می توانید به وسیله ی بزرگ نمایی یا کوچک نمایی شخصیت ها صورت دهید. شخصیت های آثار طنز، یا کوچک تر از آن هستند که در عالم واقع دیده می شوند، یا بالعکس، بزرگ تر از حد خودشان در دنیای واقعی می باشند. ( لازم به ذکر است اغلب سایزی که آثار طنز برای شخصیت ها صورت می دهند مناسب ترشان می باشد، انگار که طنز نویس نقاب از ظاهر اشخاص بر می دارد!)در هر صورت اثر طنز هر چقدر هم واقع نما باشد یا داستان زندگی آدم های واقعی را نشان دهد بر اساس این کوچک نمایی یا بزرگ نمایی، نقشی اغراق شده از آن ها را نشان می دهد.

۶_طنز کلامی

مخاطب در یک اثر طنز، چیزی را مشاهده می کند که سر جایش نمی باشد و این، باعث خنده وی می شودد. قسمتی از این “سر جایش نبودن” می تواند به صورت جداگانه از سوژه، در زبان اثر نمود پیدا کند.

۷_بازی با قوانین و قواعد

در داستان طنز، ضوابط و آموزش های کلاسیک داستان نویسی مفهومی ندارد. به این دلیل که طنز، می تواند ناممکن ها را ممکن کند. در طنز، می توان از قالب هایی که در داستان نویسی ممنوع است را استفاده نمود و موجب لذت بردن مخاطب به دلیل ورود به حریم های ممنوع شد.

۸_غافلگیری در گره گشایی

یک گره گشایی تکان دهنده و غافلگیر کننده، باقدرت ترین مورد برای قسمت پایانی داستان طنز شما می باشد. تعجب، عامل خنده است و این حس شگفت در داستان طنز و در غافلگیری پایانی به شدت می رسد.

چگونگی یافتن ایده جدید برای... ویراستاری چیست؟... خلق شروعی جذاب در داستان نو... چگونه رمان بنویسیم...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × 1 =